Clausewitz.nl

United Nations Interim Force In Lebanon (UNIFIL; Engels: Voorlopige strijdmacht in Libanon van de Verenigde Naties) is een VN-vredesmacht.

In 1978, tijdens de Libanese Burgeroorlog, werd het zuiden van Libanon bezet door het Israëlische leger. Dit werd door de internationale gemeenschap als een verdere verslechtering van de situatie in het Midden-Oosten gezien. Resolutie 425 van de Veiligheidsraad stelt expliciet het belang van het respecteren en herstellen van de souvereiniteit van Libanon vast, en eist de terugtrekking van het Israëlische leger. Om dit te bewerkstelligen moet een VN-vredesmacht in Zuid-Libanon worden gestationeerd. In resolutie 426 wordt hiertoe definitief besloten. Hierop trokken de Israëlische troepen zich - gedeeltelijk - uit dit gebied terug. Een 10 tot 15 km diepe strook langs de grens met Israël werd door Israël overgedragen aan ongeregelde Libanese bondgenoten - het Zuidlibanese Leger in plaats van aan UNIFIL. Dit was de eerste schending van de nog maar net aangenomen resoluties.

Toen Israël in 1982 opnieuw Libanon binnenviel en daarmee de resolutie van de Veiligheidsraad schond, werd UNIFIL de facto militair buiten spel gezet. Gedurende de Israëlische bezetting kon de VN slechts zorgen voor de lokale bevolking. Pas bij de volledige terugtrekking van Israël in 2000 kon UNIFIL zijn militaire taken opnieuw opnemen.

In totaal stierven tot het uitbreken van de Israëlisch-Libanese crisis van juli 2006 257 soldaten en ondersteunend personeel.

Huidige situatie

Op dit moment (juli 2006) is UNIFIL nog altijd, zij het in een andere bezetting en samenstelling dan in 1978, aanwezig in Zuid-Libanon. In totaal zijn zo'n 2.000 blauwhelmen ter plekke. Daarnaast zijn er zo'n 50 UNTSO-observators en zo'n 400 burgers aanwezig. De vredesmacht bestaat uit soldaten afkomstig uit Ghana, Polen, India, Frankrijk, Oekraïne, Italië en Ierland. De Franse generaal-majoor Alain Pellegrini is het hoofd van UNIFIL.

Op 25 juli 2006 werden vier UNTSO-soldaten gedood door een Israëlische luchtaanval. De soldaten waren afkomstig uit Oostenrijk, Canada, China en Finland Volgens de VN zaten de soldaten in een bunker onder de post en werd er in totaal 14 keer op hen geschoten.

Nederlandse bijdrage

Nederland heeft van 25 februari 1979 tot en met 6 november 1985 aan deze vredesmacht in totaal 8.675 man personeel geleverd. Eerst een bataljon (Dutchbatt) maar dat werd later teruggebracht tot een compagnie (Dutchcoy). In totaal kwamen negen Nederlanders om het leven tijdens deelname aan UNIFIL:

• korporaal S. Boonstra
• soldaat K. van Rijn
• sergeant P.H.W. de Koning
• sergeant 1 G.A.C. Nieuwenhuis
• korporaal 1 G.J. van Barneveld
• soldaat R.B. de Wolf
• sergeant T.A.B. Seebregts
• majoor J.A. Schut
• soldaat J.H. Hoiting