Clausewitz.nl

Aangezien ik al een fors aantal jaren als de lokale familienerd bekend sta, gebeurt het natuurlijk regelmatig dat ik een oproep vol wanhoop ontvang, waarin al snel een berg opperste frustratie doorklinkt: de computer van de wanhopige beller doet niet langer wat de wanhopige beller wil dat hij doet!

In vroeger tijden sprong ik dan zonder dralen op mijn stalen ros en spoedde mij naar de plek des onheils. Zoals bij zoveel nerds zorgde deze kosteloze hulpverlening echter al snel voor een ernstig tekort aan vrije tijd mijnerzijds, aangezien zelfs voor de meest onbenullige probleempjes door een kennis van een kennis z'n vriend contact met mij werd gezocht om zijn/haar tegenstribbelende digitale vehikel weer in het gareel te krijgen.

Na dit enige tijd lijdzaam te hebben ondergaan vond ik een en ander dan ook behoorlijk de spuigaten uitlopen en heb de regeltjes omtrent computerhulp enigszins in mijn voordeel gewijzigd: vage kennissen mogen dokken voor de verstrekte hulp en degenen die desondanks tóch van mijn diensten gebruik wensen te maken, mogen het onwillende elektronische bakbeest bij me afleveren, waarna ik daar eens rustig naar ga kijken. Grootste voordeel voor mij is dat ik altijd in het bezit ben van mijn eigen voorraad reserveonderdelen, een werkende computer, een functionerende internetverbinding en mijn standaard stapeltje software welke ik veelal gebruik om uit te zoeken waar een eventueel probleem precies zit.

• Click to enlarge Click to enlarge
• Click to enlarge Click to enlarge
• Click to enlarge Click to enlarge
• Click to enlarge Click to enlarge

Deze paar regeltjes hebben voor een forse vermindering van het aantal hulpverzoeken geleid, waar ik uiteraard lang niet rouwig om ben: ik zit liever aan mijn eigen computertjes te knutselen dan aan die van een ander.

Waarom nu dit hele verhaal, waaruit duidelijk totaal niet naar voren komt over welke computer het hier gaat? Simpel: uiteraard wil het in de (zeldzame) gevallen dat ik nog eens een blik op andermans computer werp, wel eens voorkomen dat reparatie enige tijd op zich laat wachten. Dat kan enerzijds te maken hebben met een gebrek aan tijd en/of zin van mijn kant, maar het kan ook liggen aan problemen bij het opsporen en verhelpen van de oorzaak van eventuele vastlopers van de in behandeling zijnde computer.

Voor deze gevallen heb ik uiteraard een computer beschikbaar, welke tijdelijk de plaats in kan nemen van de uitgevallen machine. Niks speciaals, geen racemonster, geen spelletjesbeest, maar een degelijke, betrouwbare en stille computer welke in ieder geval snel genoeg is voor het verrichten van de gebruikelijke huis-tuin-en-keuken werkzaamheden als browsen, mailen, chatten, Officegebruik, foto's bewerken, cd's en dvd's branden en nog diverse andere, niet te veeleisende, taken.

Al sinds jaar en dag hanteer ik als standaard werkwijze dat ik de snelste computer(s) die ik heb op regelmatige basis opwaardeer met nieuwere en snellere onderdelen, waarna de afgedankte onderdelen in een oudere computer worden ingezet, waarmee deze ook weer wat peper in de kont krijgt gestrooid. Als een van de oudste pc's in mijn bezit, is Frankenstein dan ook opgebouwd uit een stapel overtollige en afgedankte onderdelen.

De huidige configuratie bestaat uit een Aopen HQ85 minitower, voorzien van een 360 watt voeding van Zalman (lekker stil) en bevat een lekker klein Gigabyte GA-7ZXE moederbord met daarop een AMD Athlon XP 2400+ processor. De processor was in zijn tijd een uitermate snel exemplaar, welke bij een gelijke kloksnelheid fors beter presteerde dan de Intel Pentium 4. Dit moederbord is voorzien van een VIA KT133A chipset en ondersteunt dus uitsluitend, thans verouderde, geheugenmodules van het type SDR-SDRAM. Hiervan zijn twee exemplaren van 512 MB per stuk ingebouwd, zodat de computer beschikt over een werkgeheugen van in totaal 1 GB.

Voor de opslag van gegevens is de computer voorzien van een Western Digital 500 GB IDE harde schijf (meer dan voldoende ruimte), een 3.5" diskdrive (altijd handig, ik kan nog steeds niet zonder), een zipdrive van 100 MB (jawel!), een DVD-speler en een DVD-brander. Tevens is er nog een Leadtek AGP videokaart met een Nvidia 6800LE chipset en 128 MB geheugen aanwezig, waarmee dit peeceetje een aardig beeld tevoorschijn weet te toveren. De aanwezige netwerkkaart is een 1 Gbps Intel-exemplaar

Zoals gezegd: het is geen racebeest, maar hij werkt stil en betrouwbaar, kan tegen een stootje en is ideaal om in geval van nood te worden ingeschakeld te worden.

Momenteel wordt hij regelmatig gebruikt voor het maken van een backup van de belangrijkste gegevens van de server. Als besturingssysteem maak ik op deze machine gebruik van Windows 2000 en heb daarbij een forse hoeveelheid extra software geïnstalleerd. Het merendeel van de door mij gebruikte en geïnstalleerde software valt hier terug te vinden, waarbij ik regelmatig oude versies vervang door nieuw uitgebrachte varianten.

De laatste updates aan Backup1 zorgden voor een lichte oververhitting van dit trouwe werkpaard. Bij grafisch zwaar werk (proefrondjes 3DMark, bijvoorbeeld) wilde er regelmatig een BSOD opduiken.

Met een dremel, een overgebleven 120 mm fan en wat geduld is eea echter weer verholpen. In het zijpaneel is een keurig cirkeltje ter grootte van een cd uitgesneden, waarna de in het gat geplaatste fan de overtollige warme lucht moeiteloos naar buiten kan afvoeren. De vastlopers zijn na deze aanpassing volledig verdwenen.