Clausewitz.nl

De Amiga 1200 zag ik begin 1993 als een mogelijke opvolger van mijn verouderende Amiga 500. Echter, met een vooruitziende blik nam ik destijds het besluit over te stappen naar de pc-wereld en kocht ik voor een schrikbarend bedrag een razendsnelle i486DX2/66 met, jazeker, 8 MB ram.

Het bloed kruipt echter waar het niet gaan kan en in het begin van de 21^ste eeuw, jaren na de ondergang van het roemruchte Commodore, schafte ik, uit nostalgische overwegingen, tóch een Amiga 1200 aan. Met een 68020 processor op 14 MHz was deze computer een factor vier sneller dan de Amiga 500 welke ik ooit in mijn bezit heb gehad. Al snel nam ik het besluit mijn nieuwe tweedehands Amiga zo vér mogelijk op te tuigen en te zien of ik de computer nog enigszins mee kon laten komen in het moderne gigahertz-geweld.

Om de capaciteiten enigszins aan de huidige eisen aan te passen heb ik de computer op diverse punten uitgebreid moeten moderniseren. Eén van de eerste, en tevens één van de belangrijkste, stappen was het inbouwen van een Blizzard 1260 turbokaart. Deze kaart, uitgerust met een 68060 processor op 50 MHz, zorgt voor een tien- tot twintigvoudige versnelling van de Amiga, biedt daarnaast de mogelijkheid tot een forse geheugenuitbreiding en, uiterst belangrijk, heeft tevens de mogelijkheid tot het aansluiten van een SCSI-hostadapter. Met de SCSI-hostadapter aan boord kan een heel scala aan externe uitbreidingen op een nette en degelijke manier op de Amiga aangesloten worden, waarbij met name de uitbreiding van de opslagcapaciteit voor mij van belang was.

• Click to enlarge Click to enlarge
• Click to enlarge Click to enlarge
• Click to enlarge Click to enlarge
• Click to enlarge Click to enlarge
• Click to enlarge Click to enlarge

Een computer zonder afdrukmogelijkheid is daarbij in mijn ogen slechts beperkt bruikbaar, zodat ik een mooie gelegenheid zag om mijn HP4L-laserprinter (beste aanschaf ooit en reeds sinds 1993 in mijn bezit) weer in volle glorie in te kunnen zetten. Om deze printer aan te sturen maak ik gebruik van het onvolprezen Turboprint Professional, welk programma uit de combinatie Amiga/HP4L een betere afdrukkwaliteit weet te peuteren dan dezelfde printer ooit onder Windows heeft weten te vertonen... Deze 300 dpi printer met een snelheid van 4ppm wordt in combinatie met mijn A1200 nog op regelmatige basis toegepast voor (niet te omvangrijke) afdrukopdrachten. Leuk detail: de HP4L is voorzien van een, bij Amiga-fanaten welbekende, processor: de Motorola 68000, werkend op een snelheid van 16 MHz en ondersteund door een geheugen van 1 MB.

Eén van de in mijn ogen zwakste punten bij de meeste Amiga's is de kwaliteit van het beeldscherm en de beperkte resolutie daarvan. De standaardresolutie van de Amiga is 640x256 pixels bij 50 Hz, wat op het standaardbeeldscherm van de Amiga (de 1084-monitor) redelijk bruikbaar is. De hogere resolutie's worden over het algemeen in de zogenaamde 'interlaced'-stand weergegeven. Dit heeft tot gevolg dat de resolutie wordt verdubbeld ten koste van een halvering van de beeldherhalingsfrequentie. Eindresultaat: 640x512 pixels bij 25 Hz. Deze stand is, vanwege het sterke geknipper, in de praktijk onwerkbaar. Om dit probleem op te lossen is het mogelijk een zogenaamde 'flickerfixer' of 'displayenhancer' aan te sluiten. Deze krikt de herhalingsfrequentie van het beeld op naar een acceptabeler 50 Hz en geeft daarbij tevens de mogelijkheid gebruik te maken van een standaard VGA-scherm. Lange tijd heb ik daarbij gebruik gemaakt van de DCE Scanmagic, welke in combinatie met eerst een 15 en later een 17 inch beeldscherm een heel acceptabel beeld tevoorschijn wist te toveren (732x574 pixels @ 50 Hz).

Medio vorig jaar is door Jens Schoenfeld een nieuwe flickerfixer op de markt gebruikt: de Indivision AGA 1200. Deze nieuwe flickerfixer heeft een aantal voordelen ten opzichte van de Scanmagic: minder warmteontwikkeling, volledige ondersteuning van 24 bits kleuren en, in plaats van de huidige 50 Hertz, kan het beeld worden weergegeven op 60 Hertz of hoger, waardoor een veel betere ondersteuning van TFT-schermen gegarandeerd is. Enthousiast heb ik deze flickerfixer meteen besteld en deze is vervolgens keurig afgeleverd.

De Indivision is thans aangesloten op een Samsung 15 inch TFT scherm en levert daar over het algemeen een prima beeldkwaliteit (1024x768 @ 63 Hz). Het is zonder meer mogelijk om daar een 256 kleuren Workbench te gebruiken, maar dit zorgt voor een zeer forse vertraging van de computer. Om dit op te vangen heb ik de resolutie en het aantal kleuren verlaagd naar 724x566, respectievelijk 16, zodat een alleszins bruikbaar systeem resteert.

Op dit moment is mijn A1200 zo'n beetje op het toppunt van zijn uitbreidingsmogelijkheden aangeland: de SCSI-bus is met zeven externe apparaten volledig gevuld. Denk hierbij aan een cd-rom drive, een cdrw-drive, een Zipdrive van 100 MB, een MO-drive van 230 MB, een extra harde schijf van 18 GB en, naar keuze, een Jazdrive van 2 GB of de HP5P flatbed scanner.

Er zijn daarnaast in totaal vier diskdrives (de interne 3.5" HD-drive, de externe 5.25" DD-drive en de externe dual 3.5" DD-drive) aangesloten, waardoor ook hier niet verder uitgebreid kan worden. Tevens is de A1200 voorzien van een extra zware (200 watt!) voeding, een 3C589 netwerkkaart (via de PCMCIA-poort) en diverse andere uitbreidingen, welke er stuk voor stuk op gericht zijn de gebruiksmogelijkheden van deze oudgediende op een zo hoog mogelijk peil te krijgen.

De computer kan thans meedraaien in het netwerk en heeft internettoegang, er kunnen cd's mee gebrand worden en er is een flatbedscanner aangesloten. Qua hardware heb ik voor de A1200 bijna geen wensen meer en zal er hooguit wat detailwerk veranderen.

De interne 2.5" IDE harddisk van 4 GB heeft, na jaren trouwe dienst, plaats moeten maken voor een IDE flashcard van 4 GB, welke direct op de IDE-connector van het moederbord is aangesloten. Deze combinatie heeft als groot voordeel een fors lagere warmteproduktie. Bovendien is de (toegangs)snelheid hiervan beduidend hoger dan van de harddisk, is het een volledig stille oplossing (geen bewegende delen) en neemt het intern minder ruimte in dan de huidige harddisk.

Ik speel nog met het idee om aan de (nog niet aangesloten) MIDI-interface een soundmodule of iets dergelijks te koppelen. Niet vanwege mijn l33t muziekskillz, maar gewoon omdat het kán... Er zijn nog wel een aantal wensen op hardwaregebied, maar het blijft bij detailwerk.

Op het softwarefront is het een heel ander verhaal: daar valt, met name voor wat betreft de mogelijkheden op internet, nog een wereld te winnen. De browsers voor de Amiga zijn momenteel vrij waardeloos: alleen eenvoudige pagina's worden correct weergegeven. Bovendien werken ze, zelfs op mijn snelste Amiga (de 1200) mateloos traag. Daarnaast ondersteunen de e-mailprogramma's het principe van IMAP-servers slechts zeer beperkt, waardoor de toepasbaarheid voor wat betreft e-mail voor mij helaas zeer beperkt is. YAM is cool, maar aangezien al mijn mail via IMAP werkt en YAM geen IMAP praat, tja...

Gelukkig vindt er, zij het in beperkte mate, nog steeds softwareontwikkeling voor de Amiga plaats. Nieuwe versies van bepaalde programma's komen van tijd tot tijd uit, waarbij extra mogelijkheden worden toegevoegd en zwakke plekken worden verbeterd. Al met al beleef ik tot op de dag van vandaag nog veel plezier aan mijn A1200 en probeer ik deze, waar mogelijk, nog zinvol toe te passen.

Het aantrekkelijke aan de A1200 is voor mij de combinatie van het efficiënte, doorzichtige Amiga-besturingssyteem en daarnaast de verbazingwekkende uitbreidbaarheid van dit, in wezen toch beperkte, computermodel. Het is dan ook een fantastische retro-machine, voorzien van een enorme hoeveelheid software waarmee nog een eindeloze hoeveelheid uren is te vullen.