Amiga 500
donderdag 26 juli 2007 12:38 | Author: Marcel Jaring | 
De Amiga 500 (of A500) was bedoeld als goedkope opvolger van de oorspronkelijke Amiga-computer (welke vanaf dat moment bekend was als Amiga 1000). De duurdere, maar eenvoudiger uit te breiden Amiga 2000 (A2000) werd tegelijkertijd met de A500 aangekondigd. Dit gebeurde begin 1987 op de Consumer Electronics Show. Uiteindelijk werd de A500 medio 1987 op de markt gebracht en werd door velen gezien als dé opvolger van de immens populaire Commodore 64. Eind 1991 werd een verbeterde A500, de A500+, uitgebracht, met een verbeterde chipset (ECS in plaats van OCS) , meer intern geheugen (1024 KB in plaats van 512 KB) en een nieuwe versie van het besturingssysteem (2.0 in plaats van 1.3). De productie van de A500-serie werd uiteindelijk medio 1992 volledig beëindigd, waarbij de A600 destijds als opvolger werd aangemerkt. Uiteindelijk werd de A500 echter technisch opgevolgd door de A1200, welke aan het einde van 1992 werd uitgebracht.
De originele A500 werd uiteindelijk het bestverkochte Amigamodel. Hoewel de A500 vanwege zijn goede prestaties op velerlei gebied ingezet had kunnen worden, is het in de ogen van velen toch niet meer geweest dan een spelletjescomputer. De geavanceerde audio-visuele mogelijkheden van de A500 waren hierop van grote invloed. Daarnaast werd de A500 door veel hobbyisten ook gebruikt voor het maken van demo's (de Amiga had een bijzonder fanatieke demoscene) en utilities. Veel van deze programma's werden uitgebracht als share- of giftware en werden verspreid via zogenaamde P(ublic)D(omain)-series, waarvan de Fishdisks (uitgebracht door de in 2007 overleden Amerikaan Fred Fish) verreweg de bekendste was. Vanwege de grote aantallen verkochte exemplaren is er voor de A500 een grote hoeveelheid aan extra hardware te verkrijgen, waarbij extra werkgeheugen en een harddisk tot de populaire uitbreidingen gerekend kunnen worden.
Mede door de grote verspreiding van de A500 kan deze tweedehands bijzonder goedkoop en eenvoudig gevonden worden. Zodoende is de A500 dan ook tot op de dag van vandaag een relatief populaire retro-computer. Het merendeel van de oorspronkelijke software (met name spellen) is destijds gemaakt om op een A500 te functioneren.
Ondanks het feit dat de A500 beduidend goedkoper was dan de A1000, bezat de A500 enkele significante voordelen: het besturingssysteem was met versie 1.2/1.3 beduidend stabieler geworden, standaard beschikte de A500 over de dubbele hoeveelheid geheugen (512 KB), het Kickstartgedeelte van het besturingssysteem zat in ROM, wat de opstartsnelheid fors verbeterde en de chipset was eveneens op diverse punten aangepast. Het vervangen van de A500 door de A600 heeft tot grote protesten geleid, aangezien in een klap een groot deel van de voor de A500 verkrijgbare hardware (turbokaarten, harddisks, geheugenuitbreidingen) niet langer bruikbaar waren.
Specificaties
- Motorola 68000 microprocessor op 7.16 MHz voor de NTSC-versie of 7.09 MHz voor de PAL-versie. Deze processor was intern 32-bits, maar had een 16-bit databus en een 24-bits adresbus, zodat maximaal 16 MB geheugen geadresseerd kon worden.
- OCS chipset (ECS in A500+).
- Graphics konden willekeurige groottes, resolutie en kleurdiepte hebben, zelfs op hetzelfde scherm.
- Zonder overscan, konden standaardresoluties van 320 of 640 pixels breed bij 200/256 of 400/512 pixels hoog worden gebruikt.
- Planar graphics met maximaal 5 bitplanes (4 in hires) werden gebruikt, zodat schermen met 2, 4, 8, 16 en 32 kleuren, uit een palet van 4096, gebruikt konden worden. Twee speciale graphicsmodes waren eveneens beschikbaar: Extra HalfBrite, welke een 6de bitplane als masker gebruikte en daarmee de brightness van een gebruikte kleur halveerde (waarmee het maximaal aantal bruikbare kleuren verdubbelde naar 64), en Hold And Modify (HAM), welke het toestond om alle 4096 mogelijke kleuren tegelijkertijd op het scherm weer te geven.
- In het geluid werd voorzien door vier 8 bits kanalen met een maximaal frequentiebereik van 28 kHz. De kanalen hadden een onafhankelijke instelling van het volume (65 levels) en de samplingrate, en werden standaard verdeeld over twee links/twee rechts voor volledige stereo-effecten.
- 512 KB Chip RAM (uitbreidbaar naar 1 MB voor de A500 en naar 2 MB voor de A500+).
- AmigaOS 1.2 or 1.3 (2.0 voor A500+)
- Eén double-density diskdrive ingebouwd, welke volledig programmeerbaar was en dus in staat was om 720 KB IBM PC disks te lezen, 880 KB standaard Amiga disks, en daarnaast tot maximaal 984 KB per disk met behulp van andere diskindeling.
- Ingebouwd toetsenbord.
- Een tweeknops muis werd meegeleverd.
Aansluitingen
- 50 Hz PAL en 60 Hz NTSC analoge RGB video output op een frequentie van 15.75 KHz (niet-VGA compatibel), door middel van een Amiga-specifieke connector. Een RF adapter werd vaak meegeleverd om de computer op een standaard televisie aan te kunnen sluiten.
- Stereo phono connectors voor audio.
- Standaard RS-232 seriële poort.
- Standaard paralelle poort.
- Diskdrive connector, voor het aansluiten van maximaal drie extra diskdrives.
- Twee Atari DE9 aansluitingen voor joysticks of muis
Uitbreidingen
- Aan de linkerzijde was een uitbreidingspoort aangebracht waar externe uitbreidingen (harddiskcontroller of geheugenuitbreiding) aangebracht konden worden. Daarnaast was aan de onderzijde nog een trapdoor expansion te vinden, bestemd voor het plaatsen van een geheugenuitbreiding, eventueel met batterijgevoede klok. De behuizing kon uiteraard worden opengeschroefd (waardoor de garantie verviel). Omdat bijna alle chips in sockets zaten en niet waren vastgesoldeerd, konden deze eenvoudig worden vervangen.
- De processor kon direct worden vervangen door een 68010, of, door middel van een interne of externe uitbreiding, door een 68020, 68030 or 68040.
- Het Chip RAM kon direct naar 1 MB worden opgewaardeerd indien een Fat Agnus chip was geïnstalleerd welke dit ondersteunde.
- De overige customchips konden eveneens naar ECS chipset worden opgewaardeerd.
- Maximaal 8 MB "Fast RAM" kon via het expansionslot aan de linkerzijde worden toegevoegd.
- Harddisks en overige uitbreidingen werden eveneens vaak via het expansionslot toegevoegd.
- Meerdere bedrijven combineerden een snellere CPU, extra geheugen en een harddiskupgrade om het aantal verschillende apparaten beperkt te houden.
Laatst aangepast (woensdag 29 juni 2011 19:30)
